wtorek, 30 czerwca 2015

Jesteś odpowiedzialny za to, co oswoiłeś


Idę przez miasto. Mija mnie wielu ludzi. Patrzą się na mnie jakby chcieli mi coś powiedzieć. Każdy wydaje się być mi znajomy. Ale to tylko wyobraźnia. W tym obcym świecie tak naprawdę nie znam nikogo. Obcy ludzie, obce miejsca, obce przedmioty. Nawet słowa wydają się być jakieś obce. Słuchawki w uszach pomagają odciąć mi się od tego wszystkiego, ale to tylko chwilowa ulga. Przecież nie mogę tak wiecznie. Nie mogę się ukrywać, odcinać od świata. Od nieznanego świata. Muszę z tym walczyć, odkrywać poznawać. Muszę oswajać.



Podczas tej wędrówki po świecie pojawiają się osoby, które znaczą w moim życiu nieco więcej niż inni. Wnoszą coś zupełnie odmiennego. Pomiędzy tymi szarymi, nic nieznaczącymi ludźmi, staje ktoś, kto potrafi do mnie dotrzeć. Ktoś, kto uczy mnie jak żyć. Zmienia moje życie. W końcu potrafię się otworzyć przed drugim człowiekiem. Zaczynam rozumieć rzeczy, których do tej pory nie rozumiałam. Wydaje mi się, że zaczynam poznawać ten obcy świat. Ale wszystko ma swoje granice. To byłoby zbyt piękne.



Oswoiłeś mnie. Zaufałam. Pragnęłam, walczyłam, starałam się. A teraz znikasz. Wyjeżdżasz. Ale jakaś część Ciebie jednak tu pozostaje. Wspomnień nie spakujesz do walizki. Miejsca, w które chodziłeś, dalej będą przepełnione Twoją osobą. Życie będzie się dalej toczyło według "złotych rad", a w gorszych momentach głuchą, obcą ciszę przepełni Twój śmiech. To nic, że będzie rozlegał się kilka tysięcy kilometrów stąd. Ja dalej będę żyć tak, jak mnie nauczyłeś. Tak, jak się przyzwyczaiłam. Nawet jeśli zapomnisz o wszystkim, nigdy nie zapominaj o jednym. Już na zawsze pozostajesz odpowiedzialny za to, co oswoiłeś.


Matura zdana, wyniki odebrane. Jest dobrze! :) Pora na zasłużony odpoczynek i wyjazd. Miłych wakacji, Kochani!




12 komentarzy:

  1. cudne zdjecia!
    http://youngelo.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. Jejku super post :) Daje do myślenia :) Gratuluję zdania :)
    .
    http://paulinkq-my-life.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetny post!Czytając go mogłam sobie wyobrazić siebie idącą przez miasto odcieta od niego przez muzykę.PS.Super zdjęcia.Bardzo podoba mi sie ten koronkowy top :) http://aparatkaa97.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Gratuluję zdanej matury :) Świetne zdjęcia! Dokładnie - trzeba pamiętać o tym co się oswoiło. ;D

    OdpowiedzUsuń
  5. śliczny ten koronkowy stanik:)
    pozdrawiam:)
    http://irreplaceable-fashion.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  6. Czasami idąc wśród wielu ludzi czuję się taka mała, małą częścią świata, w końcu dookoła jest masa ludzi, których nie znam i każdy jest inny, jednocześnie wyjątkowy :) Warto poznawać, jednak nie warto się zbyt mocno przyzwyczajać. Przykre gdy ktoś nas opuszcza, a jakaś część w nas pozostaje pusta.. Udanego wyjazdu :) Zauroczyłam się tym koronkowym stanikiem, jest super! :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Ten post jest najlepszy. Taki romantyczny i wgl.
    Ten outfit jest piekny 😍
    http://justine-and-nicole.blogspot.com/2015/06/dziecinstwo.html?m=1

    Zapraszam.

    OdpowiedzUsuń
  8. Ten tekst.... Rozmarzyłam się. Do tego ta cudowna stylizacja na samym dole :)
    Obserwuję & Zapraszam
    www.kosmezyka.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  9. Zostalas nominowana do LBA na naszym blogu : Styloowi.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  10. Piękny post, cudownie napisany, głęboki :)
    Gratuluję zdanej matury!

    justsayhei.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Świetnie napisane.

    http://odbicie-lustra.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń